Defne Sanat

Atölyesi

Aalen Antakya Kültür Derneği ve Yaz Yazım Atölyesinin birlikte düzenlediği yazı atölyesinin yeni dönem kayıtları başladı.

Tarihi mekânlarda yapılacak iki haftalık atölye çalışması, yazmaktan keyif alanları bir araya getirecek.

  Antakya’nın eski Affan evlerinde ağırlanacak olan kursiyerler, her gün ayrı bir tarihi mekânda Atölye Yönetmeni Dürsaliye Şahan ile birlikte çalışacaklar.

  Yazı teknikleri ile birlikte pratiklerini de geliştirecek olan kursiyerler; kurgu, monolog, diyalog, karakter yaratma, öykü planlaması ve iyi öykünün formülü, fotoğraf okuma, üslup geliştirme, eleştirel okuma biçimi, metin analizi, yazıda cesaret unsuru gibi başlıkların ele alınacağı derslerde, kendi çalışmalarını da pratiğe dökerek yayınlanabilir hale getirecekler.

  Aalen Antakya Kültür Derneği başkanı Mehmet Karasu; “önceki atölye çalışmalarımızın eseri olan ‘Asi’den Taşan Öyküler’ kitabından da anlaşılacağı gibi uyguladığımız yazı atölyesi programları başarı ile sonuçlanmaktadır. Yazmaya ve okumaya ilgi duyan herkesi ayrım yapmadan atölyemize bekliyoruz. Konaklama ve derslerin ücretsiz olacağı ilk gün katılımcılar programı ve konaklama yerini beğenirse devam edecekler,” açıklamasında bulunarak ilgilenenlerin 0534 686 9969 nolu telefondan, bilgi@yaziatolyesi.org  posta adresinden, www.yaziatolyesi.org sitesinden bilgi edinebileceklerini belirtti.

                                                                                                                                           Dr. Ayten Çelebi Kural

Bir şehir eğer doğduğun yer değilse boş sayfalı defterlerle bindiğin taşıt, masum merak ve yabancılık duygusuyla indiğin terminaldir.

Bir göl kenarı, nehrin iki yakası, dağın eteği ya da bozkırlara yayılmış evler, gökdelenler, varoşlar, yollar ve köprülerdir. Zaman bu mekanda hafif bir ürperti ve bastığı yeri yoklayan adımlarla yol alır.. Başlarsın rengini aldığın şehre rengini katmaya. Şehir artık senindir, ortaklaşa yapılmış rengindir.

 Emeğini aldığın halka verdiğin emeğindir. Bakırcılar çarşısında bir kalaycı,Harbiye’de kebapçı, hastanede doktor ya da kapıcı, adliyede bir arzuhalcidir, katiptir. İşçidir, öğretmendir.Nihavent, Kürdili Hicazkar veya Hicaz tellerde eriyip onlarla bir olduğun demdir.Sevgilinin omzuna yaslandığın gecedir. Zaman geçer, değişenler değişir, sen değişirsin, şehir değişir. O şehir artık başka bir şehirdir yahut başka şehirler de o şehirdir. Hepsi bir şehirdir, çünkü içindeki şehir büyümüştür. Senin inşa ettiğin şeyler, kurduğun köprüler sana özgüdür.Kendi mahkemelerin gelişir.

Gittiğin yerlere ipek tüylü kanat gibi götürdüğün o şehirdir. Bir ömrün büyük bir dilimidir.

 Benim için Antakya böyle bir şehirdir.

Hastam, hastanem, şiirim ve öykümdür.

Hüzünlerim ve sevincimdir.

Bir aşkı bin öğeyle yaşadığım şehirdir.Biriktirdiğim her şeydir.Kızlarımın doğduğu yerdir.Minil evrenimden makro evrene geçişimdir.

Silemeyeceğim şeylerdir. Bir kadının teninde çizdiğim ameliyat yarasını, nice bebeğin topuğuna, ensesine, parmaklarına ilk dokunuşumu silebilir miyim? Dostlarımı, doğrularımı, yanlışımı, siz uyurken nöbetini ve nabzını tuttuğum şehri nasıl silerim…Giderim, yine gelirim…

 Malum dünya düzeninin edilgen bir üyesi ve figüranı değilim artık…Bu şehre gelirken bana bahşettiği göz kulak ve teraziyle geliyorum.Onu artık ürkek bir terminal köşesinden değil, binlerce yıllık insanlık tarihine, insan olmanın gerekleriyle, evrensel değerlere açılmış pencerelerden bakarak görüyorum… Reçetelerden kalemimi kaydırdım, akan diğer kanları da görüyorum…Farklı olmayı seviyorum…Farklılıkları seviyorum…Kendimi bir başkasının yerine koyabiliyorum.His ve düşüncelerimi iletecek bir sesim var…

Referansım sadece akıl, aklı başa koyanlar ve vicdanım.Şiir ve öykü yazarım…

 Zenginim artık hem de çok…